باد

با صداى هوى هوى
مرغ طوفان پر كشيد

تا لب بام بلند
قاصدك بى پا دويد

از كنار گوش باغ
موج آرامى گذشت

در دل نرم اتاق
بستر بادى خزيد

***
چشم خواب پنجره
پلك خود را باز كرد

گيسوان دخترى
بيصدا پرواز كرد

دست آرامى كشيد
پرده را از روى او

شهپر بال نسيم
صورتش را ناز كرد

***
اسمان لبريز بود
از صداى چنگ باد

باله برگ درخت
شاخه لرزان شاد

دست نيرومند باد
باغ را ديوانه كرد

دخترك آواز داد
دولتت پاينده باد



ناهيد صابری
تاريخ : ۱۳۷۶/۳/۱۵